بخت ما

چشم رضا و مرحمت بر همه باز می​کنی
چون که به بخت ما رسد این همه ناز می​کنی؟
ای که نیازموده​ای صورت حال بی​دلان
عشق حقیقتست اگر حمل مجاز می​کنی
ای که نصیحتم کنی کز پی او دگر مرو
در نظر سبکتکین عیب ایاز می​کنی؟
پیش نماز بگذرد سرو روان و گویدم
قبله اهل دل منم سهو نماز می​کنی
دی به امید گفتمش داعی دولت توام
گفت دعا به خود بکن گر به نیاز می​کنی
گفتم اگر لبت گزم می​خورم و شکر مزم
گفت خوری اگر پزم قصه دراز می​کنی؟
سعدی خویش خوانیم پس به جفا برانیم
سفره اگر نمی​نهی در به چه باز می​کنی؟

تقدیم به خورشید زندگی آیدا